Człowiek w kryzysie emocjonalnym nie ma dostępu do wszystkich zasobów, z których korzystał, gdy warunki funkcjonowania były stabilne. Stan, w którym dotychczasowe strategie radzenia sobie nie są wystarczające i sytuacja go przerasta, budzi przytłaczające poczucie bezradności.
Nastolatek w kryzysie emocjonalnym niejednokrotnie doświadcza zwiększonych trudności w szkole. Nauczyciel nie zawsze zna sytuację ucznia, nie modyfikuje swoich zachowań pod kątem stworzenia bardziej sprzyjających warunków dla zdrowia psychicznego i nie optymalizuje wymagań edukacyjnych, którym mógłby sprostać w danej chwili młody człowiek. Piętrzące się zaległości, kolejne niezaliczone kartkówki, uwagi za brak zadania domowego, ucieczki z lekcji – kłopotów przybywa, choć to częstokroć wcale nie szkoła jest problemem, a jedynie objawem czegoś znacznie istotniejszego.
Uczennico, Uczniu: wiedz, że z Tobą wszystko w porządku – być może sytuacja, w której się znalazłaś / znalazłeś jest niesprzyjająca, ale to nic nie mówi o Tobie jako człowieku. Wokół Ciebie są troskliwi i zaangażowani dorośli, którzy są gotowi służyć pomocą w radzeniu sobie z niekorzystnymi warunkami, w których teraz funkcjonujesz.
Rodzicu: przyjrzyj się uważnie swojemu Dziecku, zobacz je i dostrzeż jego ewentualne trudności, spokojnie porozmawiaj, taktownie zapytaj, jak chciałoby, by mu pomóc – ono ma w sobie odpowiedzi, których nieraz obawia się udzielić, a rolą dorosłych jest je do tego ośmielić.
Nauczycielu: wstrzymaj się na chwilę z oceną – i tą wpisywaną w formie cyfry w rubryki dziennika, i tą odruchową, dokonywaną automatycznie na podstawie zdawkowych informacji o uczniu. Zatrzymaj się, popatrz na tego młodego człowieka, zastanów się, z jakim bagażem osobistych doświadczeń stanął dziś przed Tobą i co blokuje go przed pokazaniem, na co go tak naprawdę stać.
A gdy już przyjdzie moment refleksji, warto przeżyć go w ciszy, przy zamkniętych ustach i otwartym sercu. Młodzi w szkole (i w domu niestety też) słyszą o sobie zdania, które podcinają skrzydła.
Nie mów źle o dziecku – ani bezpośrednio przy nim, ani o nim za jego plecami. To i tak do niego dotrze…